Şimdi sen olsaydın yanımda

Korkutmazdı  beni şiddetli fırtına

Ne yağmur ıslatırdı ürkek bedenimi

Ne de rüzgar parçalardı yüzümü

Şimdi sen olsaydın yanımda

Ne üşütürdü bu soğuk bedenimi

Ne de ellerimi

Ne rüzgarın sesini duyardım

Ne de camı çizen yağmur damlalarını

Hiçbirşey düşünmezdim belkide senden başka

Ne sokakta kalan insanları

Ne de yemek arayan canlıları

Hayatımın belki de en romantik sahnesi olurdu bu gece

Hiçbirşeyden habersiz yaşayan uzaylı misali

Bir gecede olsa senden başka, seninle olmaktan başka

Ne düşünebilirdim ki…

O karanlık bulutlar karartmazdı içimi

Bilirdim sen aydınlattıysan gecemi

Günümde seninle aydınlanacaktı

Böylesi bir günde evde oturmazdım zaten

Olsaydın sen

Ellerimizi kenetler

Upuzun bir yolda

Bir bütün olur hiçbirşeye aldırmadan

Yürürdük yavaş yavaş

Doğaya inat

Doğanın gözyaşlarına inat

Biz gülerdik seninle sokaklarda

Islanır sırıl sıklam olurduk

Ama yağmurdan değil o bizi ıslatana kadar

Biz sırılsıklam aşık olurduk her dakika daha geçtikçe

Birbirimize…

Bir kere de olsa olmaz mı gerçek

Kurduğumuz düşlerin biri

Neden hep yalnızlık gridir yağmur bulutları gibi

Neden hep ayrılık su damlalarıyla özleşir

Neden kamçılar tüm romantizmini

Şimdi varsa eğer elini tutup çıkacağınız biri

Beklemeyin;

Ne soğuk, Ne sert esen rüzgar

Hiçbirşey alıkoymasın sizi

O filmlere has diye düşündüğümüz sahneler

Öpün onu yağmurun altında…

Sonra gelin eve varsa bir şömine alın şarabınızı

Değiştirmeden üstünüzü ısının onun ateşiyle

Aşkın sarhoşluğu çarpsın sizi

O gri buluta, tüm hüzne rağmen

Siz birbirinizin gözlerinin içine bakarken

Söyleyin bir kez daha ne kadar çok sevdiğinizi

Ona sarılarak uykuya dalın …

Fonda La Vie en rose eşliğinde…