Gitme, bir kelime olarak ne kadar derin anlamlar barındırıyormuş meğer… Umut, hüzün, ayrılık, çaresizlik ve korkular… Hele gitme diyebilmek, gideni durdurabilmek zaferlerin en büyüğümüymüş meğer. Gitme diyemediklerimiz ise en büyük kayıplarımız olmuş, yerleri hiçbir zaman kolay kolay dolmayacak. Gitme demek birçok hatanın üzerini en pürüzsüz olacak şekilde örten ve karşındakinin seni en az tereddütle affetmesini sağlayabilen kilit sözcüklerden biriymiş.

Gitmesini istemediğin kişi aslında hep yanında olan ama senin bir türlü değerinin farkına varamadığın insanlar olmuş. İçindekileri dökmeyi ertelediğin, hep yanında kalacaklarını düşündüklerin ve yokluklarını bilmediğin gizli kahramanların hayat ışığın olanlarmış aslında. Gitme demek, onu bundan sonra ne olursa olsun, hiçbir zaman bırakmayacağını en iyi anlatan kelimeymiş. Pişmanlıkmış “Gitme” diyebilmek, geçen onca zamanda yaşayamadıkların, söyleyemediklerin ve belki de hiçbir zaman duyamayacaklarınmış.