Geçen gece enteresan bir rüya gördüm. O kadar gerçek ve güzeldi ki, 11 saat uyanmadan deliksiz uyudum. Eskilerden, çok eskilerden biriyle vedalaşarak kalktım. Ama umut vericiydi. Son sözleri 4 ay sonra yanında olacağım diyordu.

Rüyada olsa inandırdı beni geleceğine. Çünkü kayıtsız herkese güvenmek gibi bir söz vermişim sanki kendime… Hala akıllanmadım, aynı hatayı yapmakta ısrarcı davranıyorum, fazla güveniyorum zaafım olan insanlara. Onların beni kandıracakları, duygularımı ellerinde oyuncak edebileceklerine inanamıyorum.

O, ilk sevdiğim adamdı. İlk kez aşkı anladığım, birine bağlanmanın, onu sevmenin ne demek olduğunu bana öğreten oydu. İlk kez onun için birşeyler karalamaya başlamıştım. Kalbimin attığını onunla hissetmiştim. Bu ne demekti şimdi? Hayatımdan çoktan çekmiş gitmiş. Artık benimle hiçbir bağı kalmamış, sesini duymak bir yana, ne yaptığından zerre kadar haberim olmayan biri o artık. “Yanında olacağım” diyordu. Hiçbir zaman yanımda olmamıştı ki şimdi olacaktı…

İnsan, rüyada olsa takıyor aklına, merak ediyor bunun ne anlama geldiğini. Sende ne kadar kötü hatıralar bırakmış olursa olsun, gerçek olacağına inanmak istiyorsun. Belki gerçekten inanıp, kendini kandırmak, bir an olsun sahte bir mutluluk yaratmak istiyorsun, hepsi bu…