Aşık olduğu zaman insanın neresi düzgün çalışır ki,
Aşık olana hayat bir nevi bitkisel hayat,
Belki de fotosentezli solunum…

Kalbim ağır geliyor
Gözyaşlarım birikmiş
Ağlayamıyorum…

Dilim dönmüyor
Kelimeler tükenmiş
Anlatamıyorum… 

Kalbim aklımı yenmiş,
İşlevini kaybetmiş,
Düşünemiyorum… 

Ya sen değilsen korkusu var,
Kapattım gözlerimi,
Göremiyorum…

Ne içtiğim su,
Ne yediğim yemek,
Tad alamıyorum… 

Bir tek sen ol,
Tenimin bildiği diye
Dokunamıyorum… 

Herşey içimde bağlanmış,
Kendi kendime ağır geliyorum,
Askıya almışsın hayatımı
Hareket edemiyorum… 

Sana gelmeyecek o yollar,
Biliyorum,
Yürüyemiyorum…

O ses değil hiçbiri,
Kim ne derse desin,
Duyamıyorum… 

Ben içinde sen olmayan,
Senin dışında hiçbirşeyi,
Hissedemiyorum…

Zarar verecek aşkın,
Bir daha sevemeyeceğim diye,
Kalbimden atamıyorum…