Bazı yerler vardır, bazen gerçekten vardır, bazen hiç yoktur sadece hayal edersin, var olduğuna inanırsın hani…

Dergi okumak ufkunu açar, göze hitap eder bunun dışında yüzlerce faydası vardır. Ama nedense ben normalde keyif vermesi gereken hiçbirşeyden tam keyif almayı bilmem. Müzik dinlerken kim söylüyor acaba? diye takılırım, dergide birşey gördüğüm de hemen atıverir dergiyi araştırmaya başlarım. Herşey hani olmadığını düşündüğünüz, oradan buradan çalıp toparladığınız bilgilerle kurduğunuz hayallerle oluşturduğunuz bir yer olur. Dün gece onu buldum. Hem de tam da tahmin ettiğim yerde; Toskana’da. Nedense ne zaman bir Toskana fotoğrafı görsem tüylerim diken diken olur, dalar dalar bakarım, nedenini hiçbir zaman bilemedim. Hep o dalışlarımda fotoğrafın ötesini kurarım, bir yer hayal ederim. İşte dün gece orayı buldum; Castello Di Casole!

Burası 4200 dönümlük arazi üzerine kurulu 10’uncu yüzyıldan kalma bir şatonun restorasyonu ile elde edilmiş bir otel.  Biliyorum içim oraya gitmeden hiç huzur bulmayacak, çünkü Toskana’yla tanıştım tanışalı hep bana huzur vereceğine inandırmıştım kendimi, hele bir de Castello Di Casole’yi gördüm ya, daha da rahat olamam gidene kadar=)

Neyse yine çenem düştü. Buyrun sizleri otelin birkaç fotoğrafı ile başbaşa bırakıyorum. Abartmakta haksız mıyım, değil miyim siz karar verin.

Sevgiler,

Müge…