Bir yanım, onu gördüğünde; “Dur, gitme!” diyor. “Bitirme, bitirttirme bana onu, yapma!” diyor aşk… 

Sonra sevgi çıkıyor meydana “Kal, bir dene, şans ver bana” diyor.

Çünkü benim kalbimin iki yarısı var; biri aşk, biri sevgi…

Aynı şey değiller, aldanmayın onlara. Çünkü sevgi merhamettir, aşk ise tutku…

Merhamet insana herşeyi yaptıramaz, ama tutku herşeyi yaptırır. Ve sonra varsa merhamet utandırır. Ama güçlü değildir. Güçlü olsa acımaz, güçlü olsa acıtır, güçlü olsa zarar verir.

Ama bir tutku öyle mi?

Tutku canını da yakar, seni de yakar, ama yaptırır. Birini seviyorsan kaç, onu da yakma çünkü bir kez aşk bir isyan çıkardı mı orada ne sen kalırsın, ne o…

Sen düzelirsin ama o seni seven, sana aşkla baktığını sanan düzelemez. Çünkü o bilmez, aşkı da sevgiyi de bir sanar eğer sana aşıksa…

Ama aslında o gün öğrenir seni sevdiğini…

Canı yandı mı öğrenir.

O yüzden aşıksan, aşkı bir kez tattıysan bırak, sevme!

Aşık olduğuna dön, birbirinizi yakın. Onları değil!

Bu hayatta ne yaparsan, nasıl başarılı olursan tutkuyladır.

İş yerini seversin ama işine aşıksındır.
Gelinini seversin ama oğluna aşıksındır.
Damadını seversin ama kızına aşıksındır.
Yemeyi seversin ama bir yemeğe aşıksındır.

Bu yüzdendir, aşkına zarar gelirse eğer, sevgi filan bırakmaz ortada yakar geçer. Yeter ki, aşık olduğun şey ne ise ayakta kalsın diye didinir, çırpınırsın!

Aşk, bir alevlendi mi sevgiyi siler atar… Aşk, tutkudur çünkü…

Bir kez gözü döndü mü, siler, geçer ne varsa…

Eğer birini seveceksen önce o tutkuyu öldüreceksin. Önce o aşkı bitireceksin, sileceksin kalbinden. Önce aşkı dizginlemeyi öğreneceksin. Sadece sevmeyi öğrendiğin gün, merhameti her yanında hissettiğin gün sev. Ama aşkı bildiğin sürece sevme!

Çünkü yakıp geçeceksin her yüreği. Onlar, senin sevgine hayran olacak, bakışına, saflığına çünkü sevgi sevimlidir, sevgi aldatıcıdır, aşk sevgiyi de kullanır. Ama bir adım geçtin mi aşkı, bir ilerledin mi onun kapısından, çeker seni içeri, kapatır o kapıyı…

Tüm sevenler, sevdiklerin kalır dışarıda. Aşk seni öyle birine dönüştürür ki, aynada bakarsın şaşırırsın kendine, söylediklerini duyarsın sana aşkın şaşırırsın.

Peki kime aşıksın kimi seviyorsun?
Eğer ona bakınca için acıyorsa onu seviyorsun, çünkü başına gelecekleri biliyorsun.
Ama o canını acıtıyorsa, canını yakıyorsa ona aşıksın.

Çünkü tutku bir şeye çok bağlı olmak değil, canını acıtırcasına bağlı olmaktır! Unutma! Aşk, tutku ve bağlılık, kopamamaktır!

Unutma! Aşık olduğun gün, bir daha asla sen, sen olmayacaksın. Gözlerin yalan söyleyecek, ellerin yalan söyleyecek, dudağın yalan söyleyecek, her yerin yalan söyleyecek, aşka ulaşmak, tutkuyu yaşamak için seni seven herşeye yalan söyleyeceksin.

Aşk öyle naif değil, en büyük nefrette aşkta, en büyük kavga da aşkta. Seven “Peki” der geçer ama aşık “Hayır” der! Aşık isyankardır, aşık olan isyan eder. Çünkü onun savaşı, onun nefreti içindeki tüm kötü ne varsa o ilk aşık olduğu günedir, işine, evine, sevgilisine…

Çünkü onu tek yakan canını acıtan o aşık olduğu şeydir. O kopamadığı tutkudur! İşte ona her gün lanet eder ama kopamaz.

Aşk hiç bitmez! Belki o uzun uykuya daldığın gün biter, belki o zaman huzura kavuşursun…

Sevgiler,

Müge…